Jarig na een ietwat bewogen jaar

Poe, jarig zijn als je voor het eerst alleen bent, is raar. Niet dat ik heel veel waarde hecht aan mijn verjaardag maar het voelt nu opeens als ‘een dingetje’ of zou dat komen omdat ik 40 word? Dat vind ik niet zo erg eigenlijk. Vanmorgen was er niks anders dan anders, geen ontbijt op bed en geen enthousiastelingen die naast mijn bed staan te zingen. Heerlijk, ik ben gewoon geen ochtend mens. Maar toch zitten mijn emoties erg aan de oppervlakte.

Alleen jarig zijn, heeft ook voordelen – niet voor de buren- maar vanmorgen ben ik begonnen met de afwas. Spotify aan met mijn favoriete playlist en het volume op 10 en meezingen. Dansend de afwas doen is gewoon heel fijn. Daar werd ik geraakt door dit nummer. Het is een fijn nummer, brengt mooie herinneringen boven aan hem. Ik heb het nummer het afgelopen half jaar veel gedraaid, Marre kan het meezingen en ze vroeg laatst of ik het nummer “Bright Lights” wilde opzetten. Nou ja alleen maar mooi want er hangt een positieve vibe omheen. Vanmorgen leidde het wel even tot tranen,… dat doet jarig zijn met je.

Afgelopen jaar
En ik was geëmotioneerd toen mijn lief belde, hij had er aan gedacht dat ik jarig was! Geëmotioneerd,… ik moest eigenlijk heel hard huilen toen ik hem aan de lijn had. “Ja, als je eenmaal 40 bent, gaat het alleen maar achteruit” waren zijn wijze woorden haha. Het was fijn dat hij belde, mooi dat hij er aan dacht. Geen zekerheidje, toen we samenwoonden in ieder geval niet. Nu wel en precies nu ik het nodig had.

Dat afgelopen jaar was er wel één; gestart met een stage, een opleiding, verliefd geworden, gebroken hart, gescheiden en nu sinds 2 maanden een fijn huis en goedlopend co-ouderschap. Ik heb geen concrete doelen geformuleerd voor komend jaar maar iets rustiger mag wel ;-). Vanavond ben ik met Marre en gaan we samen eten, eigenlijk kan ik me geen betere verjaardag wensen!

De afgelopen 40 jaar
De rest van mijn leven heb ik even in een plaatje proberen te proppen. Weinig drama en veel tevredenheid en dankbaarheid over wat er is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn route…
– nog vaker  ‘nee’ zeggen en nog duidelijkere keuzes maken
– me nog meer verdiepen in de dingen die ik leuk vind en waar ik grotendeels al mee bezig ben
– meer kijken naar zakelijke mogelijkheden

Vergelijkbare berichten

  • Niet alleen opvliegersZoals je misschien hebt gelezen in m’n 1e perimenopauze blog, voor mij begon het met een pijnlijke onderarm. Na een consult van 15 minuten, bleek ik niet zomaar een pijnlijke onderarm te hebben maar was het onderdeel van een groter plaatje. Yep, de perimenopauze dus. Lees en huiver zodat jij misschien de perimenopauze…

  • ” Tell me somethin’, girl. Are you happy in this modern world? “. De eerste zin van raakt me gisteravond buitengewoon hard. Soms denk ik dat ik ook niet geschikt ben voor alle indrukken die deze tijd met zich meebrengen. En dan heb ik het nog niet eens over de verwachtingen die daarbij komen. Verwachting die…

  • Een burnout die op de loer ligt tijdens zo’n heerlijke reis, is een duidelijk teken dat het anders moet. Nog even en we gaan naar huis, daar begint het echte leven weer. Aangezien ik de wereld om me heen slechts in beperkte mate kan aanpassen, zal ik –nog meer- keuzes moeten maken. Ik wil graag…

  • Je hebt maandenlang op refresh gedrukt,…niks! Geen nieuw blog. Geen Facebook update en ook Google leverde niks op. Zou ze écht offline zijn gegaan? Of misschien toch nog ergens ronddwalen in de bossen van Doorn? Nee, I’m back en hoe. De afgelopen maanden waren fantastisch, hectisch, verdrietig maar vooral….kleurrijk. Jaja, ik moest zou nodig kleurrijk…

  • Anderhalve week geleden was ik te gast bij Bert Arons van Couleur-Locale voor een Spectrum Energiemeting®. Vorige week donderdag fietste ik in de ochtend weer richting Couleur-Locale om de resultaten van de energiemeting* te bespreken. Een week de tijd gehad om alles even te laten bezinken. Ondanks dat ik zelf de kaartjes met de trefwoorden…

Hoe pak jij de drukke bende in je hoofd aan?