Het echte leven

Rituelen geven houvast

16 maart 2016

Wie kent het beeld van tennisser Nadal niet, over de lijntjes stappen, gravel van de baseline, die flesjes goed zetten en het gefriemel aan z’n short voor hij gaat serveren. Allemaal rituelen die hem helpen om te focussen op dat wat belangrijk is. Bij sporters zie je vaker rituelen die in het dagelijks leven misschien wat overdreven zouden zijn. Maar bij sporters is het verloop van een wedstrijd dan ook vaak afhankelijk van veel externe factoren.

Controle
Het ritueel wat hij -of zij- uitvoert, in de kleedkamer of op het veld, geeft een sense of controle en helpt hem volledig te focussen. Je komt in de juiste flow. Geen gedachtes over verliezen, je veter die los kan gaan of nog erger..de blessure die je zou kunnen oplopen. Nee, alleen dat ritueel en de focus op wat je wel moet doen.
Rituelen geven houvast

In het dagelijks leven zou je raar aangekeken worden als je voor het geven van een presentie of doen van een pitch, de beamer zou toespreken. Of je collega op dr hoofd kussen zoals 1 van deze voetballers.

Maar je hebt vast wel kleinere dingen zoals een kleding stuk wat je graag draagt bij een presentatie of een favoriete pen die je dan gebruikt. Of bepaalde muziek opzetten voor je je presentatie geeft, gewoon om in de juiste flow te komen. Een beetje zoals bij darters die opkomen.

Opstaan
Mensen die slecht in slaap vallen, wordt vaak geadviseerd een ritueel of gewoonte te ontwikkelen. Het lichaam komt na verloop van tijd sneller in de slaapmodus als dit ritueel is afgewerkt. Slapen is bij mij geen probleem…maar dat uit bed komen. En dan écht iets gaan doen. t Is niet dat ik beren op de weg zag of de dag niet aan kon, nee gewoon ik kwam soms nergens toe. Aan het einde van de dag had ik een beetje rondgelummeld en niet echt iets gedaan. Totaal niet voldaan maar toch moe.

Er moest dus een opsta-kickstart ritueel komen. Bij heel veel mensen is dat samen ontbijten. Ik weet niet of we daar allemaal vrolijk van worden…dus doe maar niet. Dat ontbijten schoot er nog wel eens bij in en werd een vage brunch maar dat was ik al uren op. Ja, ik weet het; het ontbijt is de belangrijkste maaltijd van de dag. Dus tegenwoordig heb ik een soort standaard ontbijt, vooral omdat ik niet te lang wil nadenken over wat ik ga eten. Klinkt heel saai maar het is wel efficiënt, ik weet precies wat ik in huis moet hebben en hoe lang ik kwijt ben om het te maken. Het werkt, ik kom gelijk in de blog-maar-een-eind-weg modus.

Houvast
Vorige week vrijdag voelde ik het al, een soort bleh-bah-lekker-traag gevoel maakte zich meester van me. Waar ik de voorgaande weken positief en met behoorlijk wat energie richting een relaxt en kleurrijk leven huppelde, voelde dit weer wat minder. Dit gevoel was er al toen ik mijn ogen nog nauwelijks open had. Uit bed en hup, dat opsta-kickstart ritueel aanslingeren. M’n soort van standaard ontbijt gemaakt maar ook dat ging nét niet goed. Zo’n iets te zacht ei waar je dan vol met je hand in grijpt, druipend eigeel aan je hand voor je goed en wel wakker bent. Getver…Rituelen geven houvast - emmer vol

Maar het ritueel werkt wel, als ik m’n ontbijt op heb en de laptop aan, weet ik me wel te focussen op dat wat ik wilde doen. Misschien iets minder goed dan de vorige weken maar beter dan in bed blijven liggen en niks doen. In de middag zakt het effect van het ontbijt ritueel en surf ik doelloos rond op internet. Hier klikken, daar klikken, nog een pagina openen….te veel dus. Langzaam vormt zich een drukke bende in m’n hoofd omdat ik ook nog zoveel andere dingen zou kunnen doen. Ik laat al die gedachtes rondrennen in m’n hoofd zonder een keus te maken om iets te gaan doen.

Toen ik Marre op ging halen, merkte ik dat de emmer sinds een paar weken weer behoorlijk vol zat. We hebben altijd wat vaste dingen die we doen als ze uit school komt en dat hielp. Ik had weer even genoeg energie om wat spelletjes met haar te doen en te luisteren naar haar verhaal over de kindjes die ze wil uitnodigen op haar feestje -ze is jarig in oktober. Ik weet van mezelf, als die emmer vol zit, ben ik echt geen leuke moeder. Weinig geduld, weinig echte aandacht en weinig zin om samen te spelen.

Vrijdagavond alleen op de bank vroeg ik me af waar de energie van de afgelopen weken opeens heen was. Maar ik bedacht me tegelijkertijd ook dat ik nog maar net aan m’n reis was begonnen. Niet gelijk zo hard van start willen gaan.

Ondertussen is het woensdag en voel ik me nog niet zo lekker als de vorige weken. Het gaat wel beter dan gisteren en eergisteren. Maar ik houd wel vast aan mijn opsta-kickstart ritueel en aan de vaste dingen met Marre. Dat geeft een goed gevoel en ook al heb ik even niet dat energieke gevoel.

Tennis
Op woensdag heb ik teamtraining. Mijn team en ik gaan we over minder dan een maand de competitie in. Dat worden 7 zaterdagen mooie gevechten op de tennisbaan -vaak tegen mezelf- en veel gezelligheid. De training is bedoeld om een beetje op elkaar ingespeeld te raken. Zorgen dat bepaalde spelsituaties bekend zijn en er een automatische reactie volgt, een routine. Maar keihard roepen “naar links”, werkt ook nog altijd.

In tennis kan een ritueel ook een manier zijn om een slechte bal te vergeten. Niet meer aan denken, volgende punt. Ik heb daar geen ritueel voor nodig, ik heb teamgenoten die na een ontzettend slecht backhand gewoon roep: “Kom op Clau, volgende punt” . Heerlijk, daarom houd ik van tennis in teamverband!

Mijn route…
– naast een opsta-kickstart ritueel, moet er ook nog een thuis-bewegingsroutine komen.
– vasthouden aan m’n rituelen geeft vertrouwen
– als ik me niet zo lekker voel, ben ik geneigd in slechte gewoontes te vervallen zoals kansloos ronddwalen op internet, daar ben ik me nu bewust van.

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Bob 18 maart 2016 at 22:58

    Structuur ..juist op dagen zonder verplichtingen geeft rust waar de dag zich omheen kan kondenseren

  • Hoe pak jij de drukke bende in je hoofd aan?